Asker çocuğu olmanın faydasını işte şimdi daha net anlıyorum.
Çünkü aynı kaderin evlatları olduk ve aynı yerdeydik aynı zamanda
biz hiç uğraşmadık kader bizi topladı ve anladı ki bizden gerçek birer kardeş olur.
O yüzden biz yolumuzda ilerlerken sürekli önümüze güzel yerler ve anılar çıkardı.
e ikimiz de yol yordam bilince anladık birbirimizin içindekini ve sorgusuz sualsiz
bekledik birbirimizi o istanbul üniversitesinin bahçesinde..
işte biz orda başladık hayata seninle, hayatımızı paylaşmaya acısıyla tatlısıyla
her daim, her zaman iyi gününde kötü gününde ve hatta hastalıkta ve sağlıkta
and içtik birbirimize karşı gönülden kardeşimin yanında olucam son nefesime kadar dedik ve aradan tam olarak rakam veremsemde saat gün olarak, 8 sene geçti CAN'lı geçen 8 sene sürekli bir crank durumu olsada veya die hard hiç bir zaman "nabıcaz lan şimdi " demeden direk çözümler üretmeye başlardık ankaraya geldiğim günlerde bana kol kanat açıp yemeğini içkisini suyunu tostunu yatağını benimle paylaştın (farklı yataklardı yani:) ) telefon konuşmaları beraber telefonda tarkan filmlerini izlemeleriz her ne kadar gülsekte o eksikliği hep hissettik ama birbirimize çaktırmadık, çünkü kader lan bu boktan durum dedik geçiştirdik şimdi gene uzağız ama aslında çok yakınız birbirimize belki her gün görüşemiyoruz ama görüştük mü aylık konuşuyoruz seninle beraber belgesel izlemeyi bile özledim adaşım kardeşim esas ben seni özledim seni muhabbetini ortamını geyiklerini dertlerini jandarmadaki gibi oturup gelen E.amcalarla geçilen tşkları özledim ıstanbula geldğimden beri herşeyi özler hale geldim zaten neyse ÖPÜYORUM SENI CAN KARDESIM KRAL KARDESIM....
Categories:
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 Response for the "Can için.."
Yorum Gönder