F.Berkay Aşkaroğlu

Bu gün kar yok, yerde var ama görünürde yok. Ne zaman kar yağsa hep kaldırımlara üzülüyorum ben, en çok üşüyen hep onlar oluyo bütün yük onların omuzlarının üstünde kar yağıyor, geçiyor fakat kaldırımların üstünden hiç bir zaman eksik olmuyor kar...

Sen hiç sokaklarda kimse yokken sabahın köründe o boş sokakları izledin mi ? İstanbul okadar masum ki sabahları. Özellikle kış mevsimlerinde sokakta insan yok , yollarda arabalar birileri bir yerlere gitmeye çalışıyor ama uzaktan baktığın zaman sanki onlar orda olmak zorundalar gibi yani hep aynı arabalar aynı kişiler sanki daire çizip tekrar senin baktığın noktaya geri geliyor ve geçiyorlar gibi. Şuan istanbulun adaları gören bir semtinin içindeki eve ait bir pencereden bakarak yazıyorum bunları ve gördüğüm tablo bu. Bu saatler kuşların saatleri onlar da erkenden işe gitmek için uyanmışlar sanki onlarda bir yerden bir yere gidiyor üşenmeden, bu soğukta kalkmışlar sıcak yataklarından sanki...

Kar vardı ya hani artık yok onun yerine yağmur geldi. Yağmur kar'ın kız kardeşi gibi sanki daha masum daha sevimli daha çok seviyor insanlar onu , ama hepsi değil. Bu kızın bazen şımarıklığı tutuyor ve hareketlerinde genişlik oluyor ardından ağlıyan evsiz kalan insanlar.Kar daha sert, daha acımasız sizi üşütüyor ve gitmiyceksin bir yere oturucaksın burda diyor baskıcı ve kıskanç.
Işık yok güneş yok soğuk kapalı sönük ve dondurulmuş bir enerji var havada ve hava okadar soğuk ki ben dışarı bakarken düşünüyorum bu soğuğun derecesini ben içerdeyken yada biz o kadar çok canlı var ki dışarda ve hepsi o soğun içindeler şuan ve şuanda hatta hâla... saat 09:39